سام دشت دار

سام کجایی خواهد بود؟

سلام به دوستان عزیز

بلاخره منم به جمع دوستان وبلاگ نویس پیوستم و برای گل پسرم وبلاگشو آب و جارو کردم و اگر تنبلی رو کنار بگذارم قول میدم  از گل پسرم بنویسم،هرچند که شاید آینده خودش نتونه بخونه، میدونم بدونه این که مدرسه فارسی بره،نمیتونه سواد خوندن و نوشتنش انقدر   خوب بشه ،ولی بازم امیدوارم که من بتونم کمر همت ببندم و فارسیشو عالی کنم.یکی از مشکلات  زندگی توی مشرق زمین همین هاست که تعداد ایرانی ها اینجا کمه ،ولی امیدوارم که  سام ۶ ، ۷ ساله میشه تعداد ایرانیها بخوصوص  دوستای خوب برای ما زیاد بشه ،البته برای من اصلا فرق نمیکنه که سام با کی دوست باشه و با چه زبونی بخواهد  با دوستهاش صحبت کنه،همه انسانها محترمن و از هر نژادی آدم میتونه دوست   خوبی داشته باشه،من تا ۲ ماهه پیشم خیلی نگران بودم  که خدایا اینجا تکلیف  سام چی میشه؟اخه آدم وقتی توی غرب زندگی میکنه کشورهای غربی به تو این اجازه رو میدن که تو خودتو جزئی از اون کشور بدونی ،حالا با داشتن  پاسپورت و  یا اقامت  دائم و به خاطر تشابه قیافه ،ولی اینجا نه ،همه  عمرمهمون هستی و بخاطره تفاوت بیش از اندازه قیافه هیچ وقت ما خودمونو چینی نمیدونیم، و این برای من به عنوان یک مادر زجر آور بود که فکر کنم پسرک اینجا غریب خواهد بود،ولی حالا که سام یک سال و نیمه شده  و هوا عالی و تقریبا پنج ساعت از شبانه روزمون توی محوطه و با بچه ها میگذرونیم میبینم این منم که سختگیرم و تفاوت بین انسانها قائل میشم ،میبینم بچهایی که خارجی هستن و از سام بزرگتر چه راحت همه فرهنگهارو پذیرفتن و به هر انسانی به یک چشم  نگاه میکنن،وقتی سام از بچگی با هر رنگو هر نژادی دوست باشه و هر زبانی و هر فرهنگی رو به راحتی هضم کنه  و قبول کنه که تنوع بین انسانها زیاده ولی ذات و سرشت انسانی همه یکی هست اون موقع هست که میتونم بگم سام اینترنشنال فکر میکنه .امیدوارم هیچ تعصبی توی زندگیش نداشته باشه و بتونه همه آدمها رو اونجوری که هستن درک کنه .مطمئنم که سام خیلی آزاد اندیش تر از من و پدرش خواهد بود و از صمیم قلب   آرزو میکنم پسرکم اینجا و همه جای دیگه از این هستی پهنآورو سرزمین خودش  بدونه و همه جا شاد و راحت زندگی کنه .

+   سام دشت دار ; ۱٢:۱۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩٠/٢/٢٩

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir